يک ميليون و پانصد هزار فلسطيني در نوار غزه زندگي مي‌کنند در اثر محاصره غير انساني صهيونيستها يک ميليون فلسطيني در زير خط فقر و در وضع بسيار خطرناکي زندگي مي‌کنند.
در اين ميان بعضي کشور‌هاي عربي و بعضي گروه‌هاي داخلي مثل گروه ابومازن و  در راس آنها کشورهاي غربي در محاصره و قتل عام مردم مظلوم فلسطيني مقصر‌ هستند.
از طرفی چون ممکن است که افراط گرايان در انتخابات آينده اسرائيل پيروز شوند گروههاي مختلف صهيونيستي براي جلب نظر مردم به کارهاي افراطي روي آورده‌اند تا آراء مردم را جلب نمايند.

وضعيت غزه بسيار فاجعه بار است. سازمان‌هاي بين المللي خلاف وجدان و انسانيت کار مي‌کنند. گرچه افکار عمومي مخصوصا جهان اسلام به اين مسائل حساس است لکن سران کشورهاي غربي و عربي همراه با صهيونيستها عمل مي‌کنند.
غزه در ديدگاه صهيونيستها داراي اهميت زيادي است. آنان غزه را از مناطق آرماني دولت بزرگ صهيونيست مي‌دانند. هنگامی که شارون مجبور شد غزه را ترک کند. در اثر اين عقب نشيني ضربه هولناکي به ماهيت صهيونيستي خورد، چرا که غزه را جزء سرزمينهاي مقدس مي‌دانستند و عقب نشيني از آن به لحاظ اعتقادي و استراتژيکي خيلي براي اسرائيل شکننده بود تا جايي که افراطيون صهيونيست مرگ مغزي شارون را عذاب الهي در قبال اين عقب نشيني مي‌دانستند.
لذا اينها مي خواهند اين عقب نشيني را جبران کنند. اما با سخيف ترين و غير انسانی‌ترين روش‌ها. رژيمي که خود را بزرگترين ارتش منطقه مي‌دانست و شکست ناپذير معرفي می‌کرد حال برای اعمال فشار بر مردم غزه در اوج عجز و ناتوانی علاوه بر فشارهای قبلی بر مردم غزه به محاصره‌ای دست زده که در آن مردم را از ضروری‌تر‌ين مواد اوليه - مانند آب، غذا، دارو و ... - جهت زندگی محروم ساخته است.

بخش مهمي از مردم غزه بسيار آرمانگرا و ضد صهيونست هستند. لذا مردم غزه دو سال محاصره را تحمل کرده‌اند و وفاداري خود را به حماس از دست نداده‌اند.
گرچه در طي اين دو سال چند بار اسرائيل قصد باز پس گيري غزه توسط روش‌های نظامي‌ را داشته ولي شکست خورده و عقب نشيني کرد. چون امروز يک مقاومت قوي در غزه شکل گرفته. غزه 362 کيلومتر مربع است و داراي تراکم جمعيتي خيلي زياد می‌باشد. علي رغم تمام اين شرايط رژيم صهيونيستي به اين تحليل رسيده که نمي‌تواند مقاومت مردم را از نظر نظامي از بين ببرد لذا به محاصره غذايي و دارويي و ... روي آورده است.
سکوت سران عرب و همراهي پنهان و پيداي آنان با صهيونيستها، رژيم اشغالگر يهود را در برخورد با مردم غزه جري کرده است. همانطور که در جنگ 33 روزه سران عرب نه تنها با مقاومت اسلامي همراهي نکردند بلکه به حمايت از اسرائيل پرداختند.

اين سکوت و همراهي با اسرائيل نقطه ننگي است که بر دامن کشورهاي عربي خواهد نشست. به دولتهاي عربي هيچ اميدي نيست.لذا بايد گروه‌هاي مردمي در کشورهاي عربي با تدبير به شکستن اين محاصره بپردازند.
دولت مصر يکي از کشورهاي عربي است که در محاصره غزه سهيم است. با پيروزي حماس دولت مصر احساس خطر کرد و همواره دنبال براندازي حماس در سرزمين فلسطين بود. چرا که حماس از طرفداري و بخش عظيمي از مردم مصر برخوردار است و افکار عمومی مردم مصر مخالف عملکرد رژيم حسنی مبارک می‌باشند.
و از طرفي دولت مصر در سياست خارجي مطيع سياست‌هاي خارجي امريکا است و به تبع امريکا به مخالفت با حماس و حمايت از اسرائيل پرداخته است.
سازمان ملل يکي از سازمانهايي است که در قتل عام روزانه وتدريجي و هولوکاست صهيونيستي واقعا مقصر است. ده‌ها قطع نامه‌اي که در سازمان‌ ملل عليه اسرائيل وضع شده هيچ گونه التزام عملي نداشته است. کشورهاي غربي مخصوصا شوراي امنيت سازمان ملل در راستاي تقويت رژيم صهيونيستي حرکت مي‌کنند.

امروز فلسطين خط مقدم جبهه اسلام و کفر است. لذا در اين تقابل استکبار همه توان خود را جهت حفظ اين خط مقدم به کار مي‌بندد. شايسته بود کشورهاي اسلامي نيز با تمام توان وارد صحنه کارزار شوند ولي متاسفانه کشورهايي مثل مصر، عربستان، اردن در جهت حفظ سنگرهاي استکبار در خاورميانه، مخصوصا فلسطين عمل مي‌کنند. عقبه اين سنگر از طرف کفر همه کشورهاي غربي هستند.
طبق نظر نظر خواهي که خود اسرائيلي ها انجام داده‌اند در انتخابات آزادي که در آينده در فلسطين انجام شود اکثريت قاطع مردم به حماس راي خواهند داد. لذا آمريکايي هاي و کشورهاي اروپايي ديگر گرايش و اشتياقي به انتخابات آزاد ندارند. بنابراين ارتباطات تنگاتنگي بين محاصره غزه و فشار بر مردم جهت روي‌گرداني از حماس وجود دارد.
اسرائيل وقتي از جنوب لبنان عقب نشيني کرد حزب الله و مقاومت جاي آنها را گرفت و هنگامي که از غزه عقب نشيني کرد مقاومت حماس در آنجا جاي گرفت.
اين به معناي ظهور و تقويت فرهنگ مقاومت و جهاد مقدس در برابر اشغالگران صهيونيست است. اسرائيل طي ده سال گذشته کاملا در موضع انفعال و شکست وبحران قرار گرفته است. اسرائيل در منطقه در قبال مقاومت دچار شکست و ياس شده است.

البته ناگفته نماند که فرهنگ مقاومت اسلامي در برابر استکبار جهانی در همه جهان اسلام در حال شکل گيري و صف بندي است و اين مسئله اختصاص به غزه ندارد. در يک نگاه کلي اين مقاومت جهاني اسلامي مي‌خواهد از هويت ديني ، فرهنگي و استقلال سياسي و منافع خود دفاع کند. الان امنيت کل جهان اسلام با امنيت فلسطين گره خورده است لذا ما نمي‌توانيم نسبت به مسائل فلسطين بي تفاوت باشيم. شکست دشمن در فلسطين شکست در همه جبهه ها در همه جهان اسلامي است.

پيام فضلى نژاد سال 2004 «جايزه اراسموس» که بنيانگذار کلوب سرى «بيلدربرگ»  برنده آن را برمى گزيد، به «عبدالکريم سروش» تعلق گرفت تا کوشش هاى او براى ترويج «تئورى ماسونى علم» در جامعه دانشگاهى ايران ستوده شود. 4 سال پيش در آبان 1383، هنگامى که «عبدالکريم سروش» برلين را به مقصد آمستردام ترک کرد تا با حضور در قصر پادشاهى هلند، جايزه «اراسموس» را از دست خاندان سلطنتى پرنس «برنهارد»  بگيرد، به ذهن کمتر تحليلگرى خطور مى کرد که اين سفر کم حاشيه، از پيوند تئوريسين اصلاح طلبان ايران (رفرميست هاى سکولار) با رهبران ماسون جهان رازگشايى کند. امروز که اسناد «سازمان اطلاعات مرکزى آمريکا» در عرصه توليد علم و فلسفه از بايگانى هاى امنيتى آزاد شده، اين پيوندها چهره مستندترى به خود گرفته است.
چرا چنين قضاوت مى کنيم؟ اين جنس پيوندهاى پنهان در جهان معاصر، زاده عصر جنگ  سرد است؛ عصرى با صبغه اى پنهان و تاريخى نانوشته که اوج عمليات مخفى در عرصه علم و فلسفه به شمار مى رود و در ادبيات امنيتى به «حيله هاى کثيف روشنفکري» شهرت يافت. مراد از اين عمليات آن بود که فيلسوفان، علماى اجتماعى و روشنفکران اروپايى و آمريکايى از رهگذر کمک هاى مالى و تبليغاتى سازمان هاى جاسوسى و کلوب هاى سرى به رهبرى «سيا» و «بيلدربرگ»  سعى داشتند  با ترکيبى از پنج مؤلفه فرهنگ و هنر، فلسفه، رسانه، دانشگاه و کارگاه هاى آموزشي، يک چتر معرفتى براى تبليغ ايدئولوژى سرمايه دارى (ليبرال دموکراسي) بسازند و اقتدار کمونيستى را فروريزند. اين رشته از عمليات مخفى که فرانسيس ساندرز آن را به  «ناتوى فرهنگي» و پيتر کولمن به «توطئه ليبرال» تعبير کرده اند، در دو سطح تعقيب شد:
اول؛ کمک مالى و اهداء جوايز به کارگزاران تئورى ماسونى علم.
دوم؛ خلق قهرمانان سياسى براى تحقق انقلاب هاى مخملى با هدف سقوط حکومت هاى سرکش عليه نظام سرمايه دارى غرب.
عصر «حيله هاى کثيف روشنفکري» با تأسيس «کنگره آزادى فرهنگي» در تابستان سال 1950 در برلين آغاز مى شود و راه خود را با تشکيل کلوب سرى «بيلدربرگ» (1954) و سپس «بنياد اراسموس» (1958) در هلند ادامه مى دهد. بيلدربرگى ها مجمعى 130نفره از فراماسونرها و روتارين هاى برجسته، اعضاء خاندان سلطنتى و سران سياسى کشورهاى اروپايى و آمريکايى هستند که پس از وقوع جنگ سرد ميان دو قطب اتمى غرب و شرق، کوشيدند تا «آينده جهان» را کنترل کنند.
بيلدربرگ که به «حکومت پنهان جهان» و يکى از «اربابان دنيا» شهره است، متولد شد تا از يک سو زرادخانه معرفتى فراماسونرى براى توليد علم مدرن انسجام بيشترى يابد و از سوى ديگر، نبض سياستگذارى براى توسعه ليبرال جوامع را دردست گيرد.
پرنس برنهارد، همسر ملکه جولياناى هلند در مقام يک روتارين برجسته، بنيانگذار کلوب سرى بيلدربرگ و بيش از دو دهه (1976- 1954) رهبر آن بود و از سال 1958 نيز جايزه گران قيمت «اراسموس» را پايه گذاشت.
استراتژى او اين بود که نقشى نافذ در پروژه «ناتوى فرهنگي» ايفاء کند و با اهداء جايزه «اراسموس» کارگزاران يهودى تبار تئورى ماسونى علم و فلسفه مروجان همجنس بازى و هنرمندان آوانگارد را در جهان بستايد.
مشهورترين فيلسوفان و علماى علوم اجتماعى غرب مانند توماس کوهن، آيزايا برلين، ريمون آرون، کارل پوپر، هانا آرنت، جيمز برنهام و دانيل بل که اغلب از يهوديان صهيونيست بودند، آگاهانه در خدمت شبکه جهانشمول «ناتوى فرهنگي» درآمدند تا بنيان هاى علم و فلسفه سرمايه دارى غرب را که از قرن هفدهم ميلادى در لژهاى فراماسونرى ساخته شده بود، تحکيم کنند.
آنان به پاس نظريه پردازى هاى خود که بيشتر ارزش يک «رپرتاژ آگهي» را داشت، يا از سوى دربار سلطنتى انگلستان ملقب به لقب «شواليه» مى شدند، يا به ليست برندگان جايزه «نوبل» راه مى يافتند و يا از بيلدربرگى ها «جايزه اراسموس»  مى گرفتند تا به اعتبارى تاريخى دست يابند.
«آيزايا برلين» که در سال 1983برنده «جايزه اراسموس» شد، يک فيلسوف يهودى از نسل فلاسفه سنتى دانشگاه آکسفورد است و بيشتر با کتاب هاى «چهار رساله درباره آزادي» و «در جستجوى آزادي» در ايران شناخته مى شود. او در عصر جنگ سرد، هم عضو رسمى سرويس اطلاعات خارجى انگلستان (ام.آي.6) بود و هم از بودجه اختصاصى سازمان سيا براى پروژه «ناتوى فرهنگي» ارتزاق مى کرد. برلين ملقب به لقب «سر» و بالاترين نشان «لياقت» از سوى ملکه انگلستان است.
«ريمون آرون» هم همراه «آيزايا برلين» برنده «جايزه اراسموس» شد. او از علماى يهودى جامعه شناسى غرب است و مهم ترين آثارش مانند «مراحل اساسى سير انديشه در جامعه شناسي» و «افيون روشنفکران»  که ذائقه اى ضدمارکسيستى دارند، در هنگامه جنگ سرد با سرمايه گذارى سازمان سيا منتشر شد. «عبدالکريم سروش» مى گويد زمانى که در «چلسى کالج» لندن فلسفه علم و تاريخ تحصيل مى کرد، آن کالج تحت سيطره تام آراء «توماس کوهن» و «کارل پوپر» بوده است. «توماس کوهن» به مثابه پرنفوذترين فيلسوف علم در سده بيستم، کتاب مشهور «ساختار انقلاب هاى علمي» خود را به سفارش «جيمز بريان کانانت»، رئيس دانشگاه هاروارد و نظريه پرداز علمى سيا نوشت و اثرش را نيز به او اهدا کرد.