السلام علیک یا فاطمه الزهرا^{(سلام‌الله‌علیها)}

 مواضع دولت تركيه در چند سال اخير به تبع تغيير دولتمردان اين كشور تحولات چشم‌گيري داشته است؛ تحولات ياد شده بيش از همه در مواضع ترك‌ها در قبال مسائل جهان اسلام به چشم مي‌آيد.

 اين تغيير بيش از همه شادماني مسلمانان جهان اسلام را موجب شده است. چرا كه مسلمانان احساس كرد‌ند پس از سال‌هاي كه تركيه در چنبره لائيك‌ها اسير بود اينك اين كشور بار ديگر به دامن جهان اسلام بازگشته است.

 رويكرد جديد در تركيه با روي كار آمدن حزب اسلامي‌گراي عدالت و توسعه به رهبري افرادي مانند "عبد‌الله گل" و "رجب طيب اردوغان" ايجاد شده و با جديت دنبال شد.

 اوج اين تغيير مواضع در حركت اردوغان در اجلاس "داووس" عليه "شيمون پرز" رئيس رژيم صهيونيستي به نمايش در آمد.

 در ادامه اين سياست‌هاي سال گذشته تركيه با اعزام كشتي آزادي، كمك‌هايي را براي مردم در محاصره غزه ارسال كرد.

 اين اقدام كه با مقابله نظاميان صهيونيست روبه‌رو شود بار ديگر زمينه انجام تبليغات گسترده‌اي را براي دولتمردان ترك فراهم كرد.

 ترك‌ها با استفاده از مسائلي مانند اجلاس داووس و ناوگان آزادي به خوبي توانستند خود را حامي مسائل جهان اسلام و به ويژه زخم كهنه آن، فلسطين معرفي كنند.

 اما نگاه دقيق‌تر به عملكرد حزب عدالت و توسعه مطالبي را روشن مي‌سازد كه در پرده اول اين ماجرا چندان به چشم نمي‌آيد.

 البته اين به چشم نيامدن به معناي كم اهميت بودن نيست و چرا كه ممكن است ترك‌ها سعي داشته‌اند در پس اين گونه رفتارها مقاصد اصلي‌شان را دنبال كنند.

 بايد اذعان كرد كه دولت تركيه علي‌رغم ادعاي مقابله با رژيم صهيونيستي در اين راه هيچ گام موثري بر نداشته است. و تنها به اقدامات پرستيژي و پر سر و صدايي مانند ارسال ناوگان آزادي كه با پشتيباني قوي از سوي رسانه‌ها نيز مواجه بود بسنده كرده است.

 اقدامات پرستيژي از اين دست تنها كاركردهاي تبليغاتي دارد و مي‌تواند افكار عمومي مسلمانان به خصوص مردم مومن تركيه را نسبت به عملكرد دولت خود راضي نگه‌ دارد و از جنبش اصيل اسلامي در اين كشور جلوگيري كند.

 شايد غرب با بررسي جامعه تركيه به اين نتيجه رسيده باشد كه مردم اين كشور از پتانسيل بالايي برخودار هستند و مي‌بايست اين پتانسيل به شكلي كنترل شده و در راستاي اهداف بلند مدت غرب به ويژه آمريكا و رژيم صهيونيستي به كار گرفته شود.

 نقشه‌اي كه در آن تركيه با چند ظاهر سازي كم هزينه ضمن اغناي افكار عمومي خود پرچم مبارزه با رژيم صهيونيستي را در دست گرفته و در ادامه حركت با منحرف كردن مسير اين حركت در راستاي اهداف شوم غرب حركت كند.

 شاهد اين مدعا را مي‌توان در مواضع اخير مسئولان تركيه در قبال دولت سوريه و شخص بشار اسد مشاهده كرد.

 سوريه به‌عنوان كشوري كه در سه دهه اخير در كنار جريان مقاومت اسلامي در منطقه و در خط مقدم مبارزه با رژيم صهيونيستي بيشترين آسيب را ديده اين روزها با چالش‌هاي داخلي رو‌به‌رو است.

 اما تركيه به عنوان كشوري كه خود را از رهبران جهان اسلام قلمداد مي‌كند به جاي كمك به اين كشور و حل مشكلاتي كه مسئولان سوري و حتي شخص "بشار اسد" بر آن تاكيد دارند به مقابله با اين كشور روي آورده است.

 تركيه اين روزها با فشار شديد بر دولت سوريه به مامني براي مخالفين اين كشور بدل شده است و با اين اقدامات عملا در راستاي منافع غرب به ويژه رژيم صهيونيستي گام‌هاي موثري برداشته است.

 چرا كه پر واضح است سقوط دولت اسد در سوريه بيشتر از همه رژيم صهيونيستي را شادمان خواهد ساخت.

 حال اين سوال پابرجاست كه چرا تركيه‌ ضد اسرائيل اين‌گونه براي شادماني صهيونيست‌ها دست و پا مي‌زند؟

 پرسشي كه شايد بتوان پاسخ آن را در داستان "اسب تروا" جستجو كرد.

------------------------

اين يادداشت تقريبا حدودا ۶ ماهه پيش نوشته شده كه منتشر نشد و اگر برخي مطالب آورده شده با مطالب روز مختصري متفاوته از اين جهته.